Newsletter

Login Form



Aktualne wydanie

Okładka SS-07-08 2017

20170725-edgetech-banner-160x600-polonaisEDG Swiat Szkla Skyscraper 160x600 BAU OK

EDG Swiat Szkla Skyscraper 160x600 BAU OK 

 

facebook12

czytaj newsy Świata Szkła

- więcej szklanej architektury

 

Baztech

Miesięcznik Świat Szkła

indeksowany jest w bazie

czasopism technicznych

 

Wydanie Specjalne

 

Fasady przeszklone termika akustyka odpornosc ogniowa 2016

 

okna pasywne 2015a

 

Fotowoltaika w architekturze okladka

 

20140808Przegrody przeciwpozarowe

 

konstrukcje szklane

 

20140533 Konstrukcje przeszklone 2

 

 

 

baner mochnik colorimo 750X100

 

 

lisec SS FastLAne

 

baner konferencja 12 2017 

 

 

Zagospodarowanie odpadów szklanych
Data dodania: 06.08.08

 Szkło to nieorganiczny materiał, otrzymywany w wyniku stopienia a następnie schłodzenia, tak by nie doszło do pełnej krystalizacji, krzemionki tlenku krzemu wraz z dodatkami w odpowiednich proporcjach.

Surowcem do produkcji tradycyjnego szkła jest piasek kwarcowy oraz dodatki, takie jak: węglan sodu i wapnia, topniki: tlenek boru i ołowiu oraz barwniki, którymi są tlenki metali przejściowych m. in.: kadm, mangan. 

 

    Ze względu na swoje właściwości szkło znalazło wiele zastosowań we wszystkich dziedzinach życia. W produkcji m. in.: okien, ornamentów, szyb samochodowych, pustaków szklanych oraz elementów elewacyjnych wykorzystywane jest szkło budowlane, najczęściej sodowo–wapniowo–potasowo-krzemianowe.

Szkło jenajskie (borowo-kremianowe) stosuje się do wytwarzania sprzętu laboratoryjnego i kuchennego. W produkcji wyrobów dekoracyjnych, soczewek optycznych wykorzystywane jest szkło ołowiowe (kryształowe). Natomiast na potrzeby optyki stosuje się szkło optyczne 15.



W trakcie produkcji oraz stosowania wyrobów szklanych powstają ich odpady. W myśl ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r., nr 39, poz. 251 – tekst jednolity) odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii, określonych w załączniku nr 1do ustawy, których posiadacz pozbywa się lub do ich pozbycia się jest obowiązany.



    Powstałe odpady klasyfikuje się zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1206). Katalog odpadów dzieli odpady, w zależności od źródła powstawania, na 20 grup. Odpady szklane można zakwalifikować do jednej z sześciu grup, tj.: 10 – odpady z procesów termicznych, 15 – odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nie ujęte w innych grupach, 16 – odpady nieujęte w innych grupach, 17 – odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej, 19 – odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczania ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych, 20 – odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie.



    Klasyfikację odpadów szklanych zgodnie z wspomnianym rozporządzeniem przedstawiono w tab. 1.



Charakterystyka odpadów szklanych
    Szkło odpadowe o kodzie 10 11 12 to odpady powstające w hutach szkła (np. uszkodzone szyby, opakowania) o składzie chemicznym i kolorze odpowiadającym rodzajowi produkcji.
    Odpady te wykorzystywane są bezpośrednio w hutach. Stłuczka szklana jest zawracana do procesu technologicznego produkcji szkła, jako składnik zestawu podawanego do wanny szklarskiej. Ilość wykorzystywanych odpadów ograniczona jest wielkością produkcji.



    Odpady opakowań ze szkła o kodzie 15 01 07 to odpady opakowaniowe, takie jak butelki, słoiki. Powstają w gospodarstwach domowych a także zakładach przemysłowych, zajmujących się przetwórstwem owocowo-warzywnym, browarach itp. Odpady te, w zależności od miejsca powstawania, mogą być jedno- lub różnokolorowe oraz zanieczyszczone resztkami zawartości opakowania.



    Odpady szkła o kodzie 16 01 20 to odpady z demontażu, przeglądu i konserwacji pojazdów w postaci całych lub uszkodzonych szyb samochodowych. Odpady te powstają w stacjach demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz zakładach mechanicznych, mogą być różnokolorowe, zawierać przewody elektryczne i inne zanieczyszczenia.

    Odpady szkła o kodzie 17 02 02 to odpady szkła płaskiego z okien, drzwi, szklanych pustaków, elementów elewacyjnych itp. Powstają w trakcie remontów oraz demontażu obiektów budowlanych. Odpady te mogą mieć różne kolory.



    Odpady szkła o kodzie 19 12 05 to odpady powstające z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) najczęściej w postaci kawałków różnokolorowego szkła.
    Odpady szkła o kodzie 20 01 02 to segregowane i gromadzone selektywnie szklane odpady komunalne z wyłączeniem odpadów opakowaniowych. Mogą to być stłuczone lub uszkodzone kieliszki, kryształ itp.



    W praktyce odpady szklane powstające w trakcie obróbki szkła (np. w wyniku uszkodzenia podczas produkcji szyb zespolonych, okien, mebli itp.) klasyfikowane są jako szkło odpadowe i inne o kodzie 10 11 12 (odpady z procesów termicznych, hut szkła) lub odpady szkła o kodzie 17 02 02 (odpady z remontów, demontażu budynków). Klasyfikacja ta nie odpowiada rzeczywistemu miejscu powstawania niniejszych odpadów, natomiast w obowiązującej klasyfikacji Ustawodawca nie przewidział takiej grupy odpadów.



Obowiązki posiadaczy odpadów
    Ze względu na ochronę środowiska, a co za tym idzie, poprawę jakości życia ludzi, ważne jest aby prowadzić prawidłową gospodarkę odpadami. Zgodnie z ustawą o odpadach polega ona przede wszystkim na zapobieganiu powstawaniu odpadów lub ograniczaniu ich ilości, odzysku oraz unieszkodliwieniu tych, których nie można ponownie wykorzystać.

 

Wytwórca odpadów, w zależności od rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów, zobowiązany jest do:
- uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie,
- przedłożenia informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości do 0,1 Mg rocznie albo powyżej 5 Mg rocznie odpadów innych niż niebezpieczne,
- uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów, które powstają w związku z eksploatacją instalacji, jeżeli wytwarza powyżej 1 Mg odpadów niebezpiecznych rocznie lub powyżej 5 tysięcy Mg odpadów innych niż niebezpieczne.



    Odpady szklane są odpadami innymi niż niebezpieczne i jeśli Wytwórca wytwarza tylko te odpady, to zobowiązany jest albo do przedłożenia informacji o wytwarzanych odpadach, albo uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Wnioski o wydanie decyzji w zakresie wytwarzanych odpadów składane są w starostwie właściwym ze względu na miejsce wytwarzania odpadów. Poza wytwarzaniem odpadów, odpady szklane mogą być zbierane, zagospodarowane lub składowane. Firmy, które podejmują działania w zakresie zbierania, transportu, odzysku, recyklingu i unieszkodliwienia powinny posiadać odpowiednie zezwolenie na prowadzenie takiej działalności zgodnie z ustawą o odpadach.



Zagospodarowanie odpadów szklanych
    Zagospodarowanie odpadów szklanych to przede wszystkim ich recykling. Szkło ze względu na skład i budowę nie stanowi dla otoczenia zagrożenia, jedynie obciążenie, gdyż nie ulega rozkładowi i może zalegać na składowiskach. Postęp w technologii szkła pozwala obecnie na ekonomiczne i ekologiczne zagospodarowanie odpadów szklanych nawet w 100%. Zużyte szkło jest idealnym surowcem wtórnym, posiadającym zdolność wielokrotnego recyklingu.



    Obecnie mówiąc o recyklingu stłuczki szklanej najczęściej myśli się o szkle opakowaniowym zbieranym ze źródeł rozproszonych (od społeczeństwa) w sposób selektywny (do pojemników w kolorze białym – szkło bezbarwne, zielonym – kolorowe: brązowe, zielone i inne). Wpływ na to ma obowiązek osiągnięcia odpowiednich poziomów odzysku i recyklingu opakowań szklanych.

Docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych do 2014 r. w tym również dla opakowań ze szkła gospodarczego został określony na poziomie 60% w ustawie o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. z 2007 r., nr 90, poz. 607).

Natomiast odpady ze szkła powstają również w innych gałęziach przemysłu, co zostało omówione powyżej. Odpady te nie powinny być mieszane ze stłuczkę pokonsumpcyjną, ponieważ szkło to ma inny skład chemiczny i temperaturę topnienia.



    Aby stłuczka szklana mogła być ponownie wykorzystana musi przejść proces uzdatniania. Polega on przede wszystkim na oczyszczeniu i pokruszeniu szkła do odpowiedniej wielkości (do 35 mm w przypadku powtórnego wykorzystania w hutach) oraz podziale na poszczególne kolory. Proces uzdatniania prowadzony jest w firmach posiadających odpowiednie decyzje w zakresie odzysku odpadów. Dostarczone szkło odpadowe, pozyskane z przemysłu szklarskiego, motoryzacyjnego, remontowego oraz zebrane w ramach selektywnej zbiórki opakowań, zasypywane jest do leja, skąd taśmociągami transportowane jest do młynów.



Na tym etapie ręcznie usuwane są większe zanieczyszczenia, takie jak folia, drewno itp. Wstępnie oczyszczona stłuczka kierowana jest do separatorów ferromagnetycznych w celu oddzielenia zanieczyszczeń metali żelaznych. Tak przygotowana stłuczka trafia do młyna wstępnego, gdzie kruszone są większe kawałki szkła. Zmielenie do frakcji wymaganych w hutach szkła odbywa się w młynie końcowym.

Tak przygotowana stłuczka kierowana jest na sita dwupokładowe (oddzielenie pozostałych zanieczyszczeń) oraz separatory ferro- i paramagnetyczne (oddzielenie metali żelaznych i nieżelaznych). W końcowym etapie uzdatniania stłuczka może być kierowana na sortery fotooptyczne, gdzie dzielona jest według koloru1.

Ogólny schemat technologiczny przedstawiono na rysunku 12. W przypadku stłuczki szkła opakowaniowego po pokruszeniu może być ona kierowana do płuczki wodnej w celu oczyszczenia z resztek produktów spożywczych, chemicznych i farmaceutycznych.

 

 

    Zastosowanie sorterów optoelektronicznych w nowoczesnych liniach technologicznych przede wszystkim do sortowania szkła opakowaniowego poprawia efektywność procesu, pozwala na oddzielenie szkła kolorowego od białego (pozwala dodatkowo odzyskać około 30% bezbarwnego szkła ze strumienia wejściowego) oraz doczyszczanie frakcji najdrobniejszej o rozmiarach od 5 do 15 mm. Dzięki temu zmniejsza się ilość najdrobniejszej, niezdatnej do dalszego wykorzystania stłuczki szklanej, która przy użyciu metod tradycyjnych trafiała na składowisko odpadów3.



Powtórne wykorzystanie w hutach szkła
    Najefektywniejszym i powszechnie stosowanym kierunkiem powtórnego wykorzystania uzdatnionej stłuczki opakowaniowej i szkła płaskiego w postaci granulatu bezbarwnego, brązowego, zielonego lub brązowo-zielonego, ze względów ekonomicznych i technologicznych jest jej użycie jako surowca do wtórnego topienia i produkcji wyrobów szklanych w hutach szkła.

Przy produkcji różnych wyrobów szklarskich dodatek stłuczki o odpowiednich parametrach może przekroczyć nawet 50% masy. Ze względu na różnicę w składzie chemicznym i temperaturę topnienia (wyższa dla szkła płaskiego) szkło opakowaniowe, płaskie i inne nie może być mieszane w trakcie uzdatniania. Stłuczka opakowaniowa przekazywana jest do hut szkła opakowaniowego natomiast szkło płaskie do hut szkła okiennego.

Pozawala to na oszczędzanie pierwotnych surowców szklarskich takich jak: piasek, soda i mączka wapienna, obniżenie kosztów produkcji oraz zmniejszenie zapotrzebowania na energię cieplną. Dzięki zmniejszeniu zużycia paliwa i surowców mniejszona zostaje również emisja CO2, SO, CL, F, pyłów i NOX. Zastosowanie stłuczki (50%) w procesie topienia szkła przedłuża także, nawet dwukrotnie, użytkowanie pieców hutniczych. Każda tona umożliwia zaoszczędzenie około 250 kg sody, 180 kg mączki wapiennej i 800 kg piasku4.



Produkcja włókien szklanych oraz mat, płyt izolacyjnych i laminatów
    Stłuczka szklana może być wykorzystana również do produkcji cienkich włókien szklanych „Izolan”, których technologię opracował zespół pracowników COBR Przemysłu Izolacji Budowlanej w Katowicach. Proces produkcji włókien szklanych opracowany przez Gliwickie Przedsiębiorstwo Projektowania i Wyposażenia Obiektów Przemysłowych polega na stopieniu stłuczki w piecu wannowym z dodatkiem składnika bogatego w tlenek wapniowy lub tlenek sodowy. Stop o temperaturze 1300-14500C kieruje się do rozwłókniania w rozwłókniarce wielowałkowej. Tak wyprodukowane włókna szklane mogą służyć do produkcji mat i płyt izolacyjnych.



     W procesie produkcji wełny szklanej (rys. 2) włókna szklane powlekane są lepiszczem oraz środkami hydrofobizującymi, a następnie poddawane procesowi termicznego dojrzewania, utwardzania i hartowania. Do produkcji wełny szklanej wykorzystywana jest najczęściej stłuczka szkła płaskiego, jednak może być również opakowaniowa.

Stłuczka wykorzystywana w firmach zajmujących się produkcją wełny szklanej najczęściej jest już wstępnie pokruszona. Wełnę szklaną w postaci płyt, mat, granulatów i otulin stosuje się do izolacji termicznej i akustycznej w budownictwie. Włókna szklane są stosowane również w laminatach do wzmacniania wyrobów z tworzyw sztucznych, głównie rur i kształtek.

Produkty te są wykorzystywane do budowy rurociągów do wody, ropy, produktów naftowych, gazów, pary wodnej, przewodów wentylacyjnych, kominkowych ściekowych między innymi w przemyśle chemicznym i celulozowo-papierniczym4-5.



Szkło piankowe

    Bardzo drobna stłuczka (szkło opakowaniowe, okienne, gospodarcze), często nieprzydatna w przemyśle szklarskim, może być wykorzystana do produkcji granulek spienionego szkła m.in. o nazwie handlowej Poraver®. Produkcja polega na zmieleniu odpadu w młynach kulkowych, dodaniu wody, spoiwa i substancji spieniającej.

W dalszym etapie z otrzymanej masy formowane są kulki, które pod wpływem temperatury rzędu 900oC ulegają spienieniu. W efekcie otrzymuje się drobno porowaty, granulowany produkt o białym zabarwieniu. Końcowy etapem produkcji jest posegregowanie granulek w zależności od średnicy: 0,25-0,5 mm, 0,5-1 mm, 1-2 mm, 2-4 mm, 4-8 mm i 8-16 mm. Produkt ten ma zastosowanie między innymi jako: dodatek do tynków, składnik zapraw murarskich, wypełnienie pustek, składnik poprawiający  właściwości klejów.

Może być wykorzystany również do produkcji kolumn, ornamentów, elementów architektonicznych podobnych do naturalnego kamienia6. Strukturę czarnego szkła piankowego przedstawiono na rys. 3.



Mikrokulki szklane
    Stłuczka szkła płaskiego (okiennego) dzięki odpowiedniemu kątowi załamania może być wykorzystywana do produkcji mikrokulek szklanych: refleksyjnych, strumieniowych i specjalnych. Mikrokulki szklane refleksyjne mają zastosowanie bezpośrednie jako produkt nanoszony na świeżo wykonane oznakowanie poziome dróg (odblaskowe) w celu zapewnienia widzialności oznakowań w nocy, jak również dodawane i mieszane z materiałem znakującym w fazie jego produkcji. Mogą być zastosowane do farb, termoplastów i mas chemoutwardzalnych.

Mikrokulki strumieniowe wykorzystywane są w procesach czyszczenia, uszlachetniania lub wzmacniania obrabianych powierzchni. Procesowi obróbki mogą być poddane powierzchnie metalowe i niemetalowe. Obróbka na sucho lub mokro odbywa się zwykle w urządzeniach pneumatycznych w obiegu zamkniętym. Do produktów specjalnych można zaliczyć mikrokulki szklane pełne i drążone. Są one stosowane jako dodatki do termoplastów oraz żywic termoutwardzalnych.

Mikrokulki pełne o nazwie handlowej SPHERIGLASS® mogą być używane w przemyśle samochodowym, elektrycznym, budowlanym, do produkcji sprzętu gospodarstwa domowego oraz farb i spoiw. Mikrokulki drążone o nazwie handlowej Q-Cel® mogą być stosowane jako wypełniacze, dzięki czemu znacznie zmniejszają gęstość oraz poprawiają właściwości mechaniczne.

Wykorzystywane są jako dodatek do szpachlówek stosowanych w przemyśle samochodowym, w elementach konstrukcyjnych, jako dodatek do imitacji marmuru oraz w górnictwie jako sensybilizator do materiałów wybuchowych7. Poniżej przedstawiono mikrokulki w powiększeniu.



Cement
    Odpady szkła odrzucone podczas optycznego sortowania w przemyśle szklarskim mogą być wykorzystane do produkcji cementu. Odpady szkła opakowaniowego i płaskiego są kruszone, aktywowane chemicznie i przerabiane na spoiwo. Po wymieszaniu z piaskiem może zostać wykorzystany do stabilizowania podłoża np. alei parkowych, ścieżek rowerowych, ciągów pieszych. Spoiwo takie o nazwie handlowej  ECOSTABILa, pozwala wzmocnić i ustabilizować podłoże, a także zachowuje naturalny wygląd piasku. Umożliwia również samozasklepianie defektów8.

Grys, mączka szklana
    Różnokolorowa, mieszana stłuczka szklana może być wykorzystana do produkcji grysu, który nadaje się do tynków elewacyjnych. W miarę zapotrzebowania grys może być koloru np.: białego, zielonego, brązowego, czerwonego i niebieskiego o granulacji do 30 mm.


    Stłuczka szklana przetworzona na mączkę może być wykorzystana jako półprodukt w wyrobach chemii gospodarczej, jako środek ścierny w proszkach lub pastach do czyszczenia, w chemii materiałów budowlanych (zaprawy), w produkcji mas ceramicznych i ceramiki budowlanej jako topnik przyspieszający proces topienia, środek spulchniający lub wypełniacz masy np. w materiałach ceramicznych (dachówki, klinkier, rury ściekowe, płytki ceramiczne) zmniejsza nasiąkliwość, natomiast w powłokach glazurowych nadaje wysoki połysk glazurze. W produkcji lakierów powoduje zmniejszenie ilości wykorzystywanego rozpuszczalnika. Mączka wykorzystywana jest również w produkcji wkładów ceramicznych do filtrów wodnych4,9-11.



Materiały porowate
    Badania prowadzone na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w Krakowie wykazały również możliwość stosowania stłuczki szkła gospodarczego i szkła laboratoryjnego Termisil do produkcji porowatych materiałów szklistych i szkłopochodnych. Materiały te otrzymano stosując metody, które wykorzystywano w ceramice specjalnej. Polegają one na spiekaniu proszków szklanych ze środkami porotwórczymi w postaci substancji organicznych (sacharoza, gąbka polimerowa) oraz solami nieorganicznymi (Na2SO4), które usuwane są na drodze spalania lub ekstrakcji. Dla wszystkich stosowanych technologii jako optymalną frakcję uznano szkło w przedziale 0,045-0,1 mm. Na podstawie przeprowadzonych badań i analiz uznano, że materiały te mogą być stosowane jako membrany filtracyjne dla potrzeb przemysłu spożywczego, ceramicznego, biotechnologii, oczyszczalni ścieków i inne12.



    Stłuczka szklana może być poddana procesowi recyklingu w 100%. W praktyce ilość zagospodarowanej stłuczki zależy od stopnia zanieczyszczenia. Dlatego ważne jest, aby stłuczka była zbierana selektywnie już u źródła powstawania tj. opakowaniowa, szkła płaskiego itp. W przypadku stłuczki opakowaniowej ważne jest również, aby zbierana stłuczka segregowana była pod względem koloru szkła. Ułatwi to proces uzdatniania a w konsekwencji powtórnego wykorzystania. Firmy zajmujące się odzyskiem i recyklingiem stłuczki szklanej określają wymogi, jakie powinna spełniać odbierana przez nie stłuczka np. powinna być wolna od zanieczyszczeń takich jak: ziemia, kamienie, ceramika itp., natomiast dopuszczalne są kapsle, nakrętki i etykiety w przypadku szkła opakowaniowego. Mogą również dostarczyć kontenery na jej zbiórkę oraz odebrać własnym transportem. Cena odbieranych odpadów szklanych zależy od stopnia zanieczyszczenia, ilości dostarczanej stłuczki oraz rodzaju transportu (własny lub organizowany przez firmę odbierającą odpad)13-14.

 

Bernadeta Sordoń-Kulibaba
IGO Sp. z o.o.
Instytut Gospodarowania Odpadami Katowice
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
 

patrz też:

- Zastosowanie stłuczki szklanej i popiołów fluidalnych do produkcji spoiw , Ł. Gołek, E. Kapeluszna, Świat Szkła 05/2013

- Koncepcja linii technologicznej do wzbogacania stłuczki szklanej , Dominik Gieracki, Świat Szkła 01/2012

- Sekrety recyklingu szkła , Świat Szkła 11/2011 

- Stłuczka szklana. Kłopotliwy odpad czy cenny surowiec? , Anna Kuśnierz, Świat Szkła 1/2011

- Zagospodarowanie odpadów szklanych , Bernadeta Sordoń-Kulibaba, Świat Szkła 7-8/2008 

- Technologiczne aspekty produkcji szkła , Marcin Mrozicki, Świat Szkła 11/2007

- Recykling odpadów szklanych , Rafał Pękala, Świat Szkła 7-8/2006

 

oraz

 

- RAPORT: Przedsiębiorcy stawiają na odpowiedzialne gospodarowanie odpadami , portal Świat Szkła 

- Nowe życie materiałów – projektowanie dla recyklingu , portal Świat Szkła 

- Recykling na rzecz zrównoważonego rozwoju , portal Świat Szkła 

- Odpady – nowy surowiec Europy , portal Świat Szkła 

- Wskaźnik recyklingu szkła przekracza próg 70% , portal Świat Szkła 

Stopa recyklingu szkła w Europie rośnie, Świat Szkła - portal 

- Huta Szkła Jarosław - rozwój, ekologia, wsparcie regionu, historia, Świat Szkła - portal

- Cykl życia opakowań szklanych , Świat Szkła - portal    

 

Źródła
1. Materiały niepublikowane z Zakładu Przerobu Szkła w Kochłowicach
2. Materiały niepublikowane z KRYNICKI RECYKLING S. A.
3. http://ekofundusz.org.pl/pl/kom43.htm
4. http://odpady.org.pl/articles.php?id=199
5. www.miwo.pl/05_000_Produkcja_welny_mineralnej.html
6. www.rynekchemiibudowlanej.com.pl/artyk/2002-01/poraver.htm
7. www.interminglass.pl/strona/o_firmie.html
8. www.muratorplus.pl/technika/ochrona-srodowiska/architektura/cement-na-bazie-szkla-jako-forma-utylizacji-odpadow-szklanych,17101_6577.htm
9. www.eko-pak.com.pl/upload/pdf/potencjal.pdf
10. Materiały niepublikowane z „Rominex” Firma Produkcyjno-Handlowo-Usługowa
11. www.scierniwa.pl/product/33,Mączka%20szklana
12. Ciecińska M.: Szkło odpadowe do produkcji specjalnych materiałów porowatych. „Szkło i Ceramika” 1/2007.
13. www.ecoserwis.pl
14. Sordoń-Kulibaba B.: Zagospodarowanie odpadów szkła i opakowań szklanych. Recykling 3(87)/2008
15. http://pl.wikipedia.org/wiki/szk%C5%820  

 

więcej informacji: Świat Szkła 7-8/2008

 

 

 

 

01 chik