Lustro w wystroju wnętrz pojawia się w kulturze europejskiej dzięki rozkwitowi produkcji szkła weneckiego. Już w XIV w. weneccy szklarze opanowali technikę wytwarzania luster na skalę masową. Równie ważnym ośrodkiem produkcji stała się Norymberga.

     W XIV w. w Niemczech rozpowszechniły się tzw. wole oczy, zwierciadła okrągłe i wypukłe. Okres późnego średniowiecza charakteryzuje pojawienie się zwierciadeł stojących i wiszących. W XVI i XVII w. najlepsze lustra dostarczała Wenecja. Było to czyste szkło podlewane amalgamatem. Szczególną cechą, sławiącą weneckich mistrzów, były ozdobne ramy ze szkła szlifowanego, często barwionego.

     W XVII w. we Francji zostaje wprowadzona nowa metoda odlewania szklanych tafli dzięki czemu możliwe jest wykonywanie wielkich luster ściennych. Ta epoka – barok i rokoko – stały się czasem rozkwitu produkcji luster przeznaczanych do powstających wtedy, najwytworniejszych pałaców i rezydencji. Królowały w nich sale wykładane w całości lustrami, z najsłynniejszą Galerie des Glaces w Wersalu. Sławne gabinety zwierciadlane zwielokrotniały odbicia wykwintnych sprzętów, a także grę świateł kryształowych żyrandoli. Okres niezwykłej mody na wykańczane z przepychem buduary dam przyczynił się do wbudowania luster w toaletki, a także do zastosowania stojących luster przyściennych o nazwie tremo.

     Kolejna epoka – empire – przyniosła nowe rozwiązanie: duże lustra stojące, mocowane na zawiasach, tzw. psyche. Wiek XIX – rozwkit bogatej burżuazji w całej Europie – utrwalił modę na lustra o pięknych formach. Był to czas naśladowania w prywatnych salonach mieszczańskich niedawno minionego przepychu dworskiego życia.

     W XX wieku moda na powszechne stosowanie luster jako elementu dekoracji wnętrz nie wygasła. Jednak nowoczesna architektura, oparta na prostocie form, wyeliminowała w większości lustra bogato zdobione, zmieniając ich zastosowanie z form pojedynczych na rodzaj okładzin ściennych. Lustra, niejednokrotnie wpuszczane w tynk czy glazurę, bądź obudowywane płytami kamiennymi mają teraz formy płaszczyzn bez zaznaczonych ram. Takie dekoracje ścian niezmiernie uatrakcyjniają wnętrza. W małych, nowoczesnych mieszkaniach lustra ścienne powiększają optycznie pomieszczenia, doskonale współgrając z wyrobami metalowymi, kamiennymi i drewnianymi – używanymi do wystroju wnętrz.

     Najbardziej nowatorskim zastosowaniem dużych tafli lustrzanych stały się ekrany przesuwne, stosowane jako zamknięcie szaf i garderób. Ten sposób wykorzystania luster wydaje się mieć kapitalne znaczenie jako połączenie najbardziej użytkowych walorów szkła z urodą lustrzanego odbicia światła i optycznego powiększenia wnętrza. Szczególnie w małych mieszkaniach, gdzie pojedyncze lustra, wiszące na ścianach pokoi czy łazienek, w niewielkim tylko stopniu mogą ten efekt spowodować. Duże płaszczyzny lustrzane mogą być obecnie przydymione, lekko zamglone, dzięki czemu odbicia światła i refleksy stają się przytłumione i nie oddziałują zbyt agresywnie. Dalej idącym zastosowaniem efektów lustrzanych jest wykańczanie szklanych lub ceramicznych płytek ściennych powłokami lustrzanymi. Dzięki nowoczesnym technikom polerowania lustrzane odbicia uzyskują również płyty posadzkowe z kamienia bądź tzw. „konglomeratów”.

     Z pewnością rozkwit architektury wnętrz obiektów użyteczności publicznej też jest okazją do powszechnego zastosowania luster. Dzięki uzyskaniu znacznej odporności na stłuczenia, lustra mogą śmiało pojawiać się jako wykończenia dużych płaszczyzn w holach, recepcjach, windach, itp., gdzie zawsze wzbogacają efekt luksusowego i perfekcyjnego wykończenia. Nie trzeba oczywiście przypominać, jakie znaczenia mają lustra w salonach mody, w butikach i galeriach. W świecie „mody i elegancji” lustra są nieodłącznym atrybutem wytwornego wystroju. Galerie i centra handlowe muszą zapewnić klientom możliwość przeglądania się nie tylko w kabinach przymierzalni. Przyjemność płynąca z kontroli własnego wyglądu w nowo nabytych strojach jest oczywista i dlatego architekci starają się umieszczać jak najwięcej luster między butikami i galeriami.

     Lustra są dobrym tłem ekspozycyjnym. Potęgują urodę przedmiotu, zwielokrotniając refleksy świetlne, multiplikując formy i barwę eksponatów. Ubiory, konfekcja, biżuteria, zegarki i inne precjoza zyskują znakomitą oprawę dzięki lustrzanym płaszczyznom ekspozycyjnym.
     Powrotem do starych, zapomnianych luster są ich współczesne formy koliste, eliptyczne czy łukowe, o pięknie szlifowanych krawędziach. Często bywają zespolone z atrakcyjnym oświetleniem. Efektowne są połączenia płaszczyzn lustrzanych z matowionymi, zza których przesącza się światło. Takie formy lustrzane mogą być główną ozdobą wytwornej łazienki, sypialni lub przedpokoju. W wielu takich miejscach dekoracja lustrami może być podstawowym pomysłem na modny wystrój.

     Nie przemija jednak moda na lustra w ramach, umieszczane na ścianach wnętrz na równi z obrazami. Ogromny asortyment ram z profili drewnianych, bogato polichromowanych, pokrytych dodatkowo fakturami i ornamentami umożliwia dobór do każdego stylu i kolorystyki wnętrza. Nowością na naszym rynku są ramy ceramiczne, niekiedy wykładane barwnymi mozaikami, a także płytkami lustrzanymi. Osobny bogaty asortyment stanowią ramy metalowe i to zarówno z prostych profili aluminiowych, jak i bardziej stylowe, z prętów metalowych wyginanych w bogate ornamenty. Te ostatnie świetnie się komponują ze stolikami i krzesłami wykonanymi z lekkiej, ażurowej konstrukcji metalowej.

     W atmosferze przyćmionych świateł i nasyconych barw modnych lokali, z barkami i salami restauracyjnymi, lustra stanowią znakomitą dekorację, tworząc grę świateł w nastrojowym półmroku.

     W dobie kariery szkła lustra, będące niejako jeszcze bardziej luksusową formą jego zastosowania, mają trwałe miejsce w nowoczesnej architekturze i z pewnością ich produkcja w najbliższych latach będzie nadal rosła. Tym bardziej, że nowe technologie i pomysły dekoratorów wnętrz ukazują szerokie możliwości zastosowania luster do wystroju współczesnych obiektów.