 Inicjatywa Rynków Pionierskich dla Europy (LMI)
Jednym z podstawowych wyzwań na drodze zwiększania tempa rozwoju gospodarczego, jest zacieśnianie współpracy przemysłu ze sferą nauki. Jeszcze do niedawna, mimo prężnie działających ośrodków badawczych i szybkiego postępu w nauce, niewiele nowych odkryć i innowacyjnych wynalazków było w szybkim tempie wprowadzane na rynek. Taki stan rzeczy skłonił instytucje europejskie do rozpoczęcia prac nad narzędziami, które pozwoliłyby na zwiększenie udziału innowacyjnych produktów i technologii w posiadających największy potencjał rozwoju gałęziach gospodarki – tzw. rynkach pionierskich (lead markets). Działania te zostały zebrane w jeden pakiet, o nazwie Lead Market Initiative for Europe (Inicjatywa Rynków Pionierskich dla Europy [załącznik 1 - KOM(2007) 860]). Za datę początkową Inicjatywy przyjmuje się 21 grudnia 2007 roku.
Kluczowym krokiem było wybranie rynków, które miałyby uczestniczyć w programie. Musiały to być rynki zdolne do wdrażania innowacyjnych rozwiązań, posiadające mocną bazę technologiczną i przemysłową na terytorium Europy, mogące przynieść strategiczne korzyści gospodarcze lub społeczne, a także w dużym stopniu podatne na oddziaływanie polityki publicznej.
Na podstawie tych kryteriów wyselekcjonowano 6 wiodących obszarów gospodarki:
• e-Zdrowie – narzędzia i rozwiązania informatyczne wykraczające poza funkcjonalność prostych aplikacji internetowych, na przykład narzędzia dla instytucji służby zdrowia, lekarzy, czy spersonalizowane systemy zarządzania zdrowiem pacjentów;
• zrównoważone budownictwo – budownictwo innowacyjne, odpowiadające potrzebom społecznym, przyjazne dla środowiska i efektywne ekonomicznie;
• tekstylia ochronne – odzież i inne systemy oparte na materiałach włókienniczych, które chronią użytkowników przed niebezpieczeństwami i zagrożeniami występującymi
w warunkach, w których użytkownicy działają;
• produkty pochodzenia biologicznego – wytwarzane z odnawialnych surowców biologicznych (rośliny);
• recykling – właściwe i efektywne zarządzanie odpadami, tak aby była możliwość wykorzystania ich ponownie;
• energia odnawialna – energia, którą można uzyskać z odtwarzających się źródeł energii, takich jak wiatr, energia słoneczna, biomasa, odpady ulegające biodegradacji lub substraty, energia geotermiczna, energia fal i pływów morskich oraz energia wodna.
Instrumenty, za pomocą których Komisja Europejska planuje wspierać LMI to prawodawstwo, zamówienia publiczne, normalizacja, etykietowanie i certyfikacja oraz instrumenty uzupełniające (np. usługi wspierające przedsiębiorstwa i innowacje, szkolenia i komunikacja, a także wsparcie i zachęty finansowe).
 LMI a zrównoważone budownictwo
Budownictwo generuje około 10% PKB i zatrudnia 7% siły roboczej, co sprawia, że można mówić o nim jako o jednej z głównych gałęzi gospodarki. Jednocześnie budowa i eksploatacja budynków są przyczyną 42% końcowego zużycia energii w UE, emisji 35% gazów cieplarnianych do atmosfery, a także znacznego zużycia surowców takich jak woda czy kruszywo (piasek, żwir itp.); istotny problem stanowią też pozostałości po rozbiórce obiektów budowlanych. Z tego powodu niezmierne istotne z punktu widzenia ochrony środowiska jest opracowywanie i wdrażanie nowych, efektywnych technologii i wyrobów o dobrych parametrach użytkowych, ograniczających zapotrzebowanie na energię nieodnawialną i surowce pierwotne. Powinny one za to zwiększać udział energii ze źródeł odnawialnych w całkowitym jej zużyciu, a także umożliwiać wykorzystywanie surowców wtórnych, pochodzących z recyklingu, co oprócz korzyści środowiskowych powinno dać wymierne oszczędności finansowe. Zrównoważony rozwój ma też znaczenie dla jakości życia użytkowników. Innowacyjne rozwiązania w budownictwie decydują o komforcie użytkowania mieszkań i biur, mogą też, poprzez kształtowanie środowiska wewnętrznego, wpłynąć korzystnie na stan zdrowia przebywających w nich ludzi. Istotną kwestią jest również możliwość dostosowania budynków do potrzeb osób starszych lub niepełnosprawnych.
Stosowanie nowoczesnych rozwiązań w budownictwie uzależnione jest nie tylko od ich dostępności na rynku, ale także od zapotrzebowania podmiotów zlecających wykonanie usług oraz obiektów budowlanych. Około 40% zapotrzebowania na prace budowlane pochodzi z sektora publicznego, dlatego też konieczne jest opracowanie i wdrożenie systemów oceny zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju, a także regulacje prawne wprowadzające kryteria zrównoważonego rozwoju do przetargów publicznych, tak aby obiekty finansowane przez instytucje publiczne były budowane w oparciu o nowoczesne, przyjazne dla środowiska technologie i produkty.
Planowane działania wdrażające inicjatywę LMI w obszarze zrównoważonego budownictwa opublikowane zostały w dokumencie „A Lead Market Initiative for Europe – Action plan for sustainable construction” [załącznik 2 - SEC(2007) 1729] i obejmują następujące kategorie:
• prawodawstwo,
• zamówienia publiczne,
• normalizację, oznakowanie, certyfikację,
• działania uzupełniające.
Ł.A.
źródło: Zespół ds. Harmonizacji Technicznej w Budownictwie (EU), Instytut Techniki Budowlanej 
|
