Angielska nazwa „fusing” funkcjonuje obok polskich określeń tej technologii:
wtapianie, spajanie lub „zdobienie szkła na gorąco”.
Obok znajomości technologii do wykonania przedmiotu metodą fusingu są niezbędne takie podstawowe materiały, jak: różne szkła i materiały zdobnicze wzajemnie kompatybilne, separatory, farby szklarskie oraz piec, w którym to wszystko się spieka i wygina w odpowiedniej
temperaturze.
„Kompatybilne” to znaczy posiadające identyczną rozszerzalność
i kurczliwość. Cechę tą określa się za pomocą współczynnika „COE”.
Dla wielu producentów materiałem wyjściowym jest szkło typu float (COE 82),
z powodu jego niskiej ceny. Jedną z ciekawych metod zdobienia tego szkła jest
wykorzystanie specjalnych separatorów do uzyskania artystycznej faktury szkła. Separatory gruboziarniste pozwalają np. uzyskać efekt reliefu.
Poza tym do szkła float istnieje duży wybór środków zdobniczych: fryty, farby, płatki, „makaroniki” itp. Niektórzy artyści wolą pracować na sprawdzonym „Systemie 96” firmy Spectrum Glass. Bogata oferta obejmuje wszystkie rodzaje i kolory szkła (COE 96) oraz materiały zdobnicze.
Holenderska firma PFANN weszła ostatnio przebojem na rynek materiałów do fusingu z produktami pod nazwą BAOLI (COE 85). Oferuje wiele kolorów szkła i odpowiednie materiały zdobnicze: fryty, płatki, makaroniki, „millefiori”. Cechy szkła Baoli są zbliżone do floatu, ale firma produkuje własne, niedrogie, szkło bazowe. Nowością jest przystosowane do fusingu szkło DICHROIC.
Zmienia ono kolor w zależności od kąta padania światła. PFANN oferuje także szkła kolorowe COE 90, kompatybilne z Bullseyem.
Najnowszą ofertą PFANN jest zestaw materiałów dla wytwórców biżuterii: cienkie szkło (od 1 mm), także dichroic , środki zdobnicze oraz specjalne „pudełka” do wypału biżuterii w domowych kuchenkach mikrofalowych.
Stefan Piekutowski
Arts&Hobby Centrum
więcej informacji: Świat Szkła 7-8/2010 inne artykuły o podobnej tematyce patrz Serwisy Tematyczne |
