Czytaj także -

Aktualne wydanie

2023 02 okladka1

Świat Szkła 2/2023

facebook12

czytaj newsy Świata Szkła

- więcej szklanej architektury

 

Baztech

Miesięcznik Świat Szkła

indeksowany jest w bazie

czasopism technicznych

 

 

baner-www

 

Baner Press Glass final

 

 

 ET-Swiat-Szkla-480x150

Rozwój folii do laminowania – składnika elewacji energooszczędnych budynków
Data dodania: 28.01.23

Redukcja emisji gazów cieplarnianych jest jednym z najważniejszych celów międzynarodowej polityki klimatycznej. Obecnie około jedna trzecia wszystkich emisji gazów cieplarnianych jest generowana przez mieszkańców miast. Współczesna architektura stawia na nowe rozwiązania w zakresie energooszczędnych budynków.

 

 2023 01 45 1

Rys. 1. Konwersja procesu sieciowania folii międzywarstwowej EVA (po lewej) oraz uzyskana szybkość
żelowania (po prawej), w różnych temperaturach

 

 

Tymczasem opracowywane są systemy wymiany ciepła z wykorzystaniem inteligentnych okien, które pozwalają aktywnie kontrolować warunki klimatyczne w budynkach.

 

Ponadto możliwe jest wykorzystywanie/pozyskiwanie energii słonecznej poprzez ogniwa fotowoltaiczne zintegrowane z budynkiem. Takie technologie stawiają wysokie wymagania strukturom szklanym, które można osiągnąć dzięki użyciu nowych kombinacji materiałów.

 

Nowe podejścia wynikające z najnowszych osiągnięć producentów folii laminujących dają możliwość sprostania tym wymaganiom. Artykuł koncentruje się na wpływie sieciowania folii laminujących (polimerowych warstw pośrednich w szkle laminowanym) na efektywność i właściwości użytkowe laminowanych struktur szklanych.

 

Poniżej omówione zostaną zarówno właściwości mechaniczne i względy bezpieczeństwa w trudnych warunkach klimatycznych, kompatybilność folii laminujących (międzywarstwowych) z różnymi chemikaliami, jak również trwałość struktur szklanych i finalnych produktów. Ponadto przedstawione zostaną niektóre nowe struktury szklane, pozwalające na najlepsze spełnienie tych wymagań.

 


Wstęp
W dzisiejszych czasach życie w mieście wymaga ogromnych zasobów. Budynki, część naszej kultury, wciąż wymagają zużycia dużej ilości energii. We współczesnej architekturze fasady budynków wykorzystywane są głównie w celach reprezentacyjnych.

 

Im bardziej życie miejskie przenosi się do dużych miast, tym coraz więcej powstaje nowych budynków z dużymi fasadami i dachami. Dlaczego nie wykorzystać tych dużych powierzchni fasad do celów innych niż tylko estetyczne?

 

Nowe koncepcje architektoniczne włączają tematy związane z energią do rozwoju nowych budynków. Takie projekty i koncepcje budynków energooszczędnych dotarły również do opracowań popularno-naukowych. Na przykład w artykułach o przyszłych trendach w życiu miejskim omawia się fasady „zbierające” energię lub okna, które magazynują ciepło i energię. [1]

 

Istnieją ogromne możliwości wznoszenia energooszczędnych budynków i elewacji wzdłuż tak zwanego „pasa słonecznego” naszej planety. Na tych obszarach znajdują się dobrze prosperujące megamiasta, nowoczesne i ambitne gospodarki, a także rozwijające się narody. Ze względu na wysokie promieniowanie słoneczne regiony geograficzne w „pasie słonecznym” oferują olbrzymie możliwości dla technologii pozyskiwania energii, takich jak fotowoltaika lub inteligentne fasady.

 

Jednak oprócz wysokiego nasłonecznienia (promieniowania słonecznego), wyzwaniem są również inne warunki klimatyczne: duże różnice temperatur między dniem a nocą, skraplająca się (kondensująca) mgła w godzinach porannych, suche warunki klimatyczne w ciągu dnia, a także silne wiatry lub burze piaskowe. Muszą być one brane pod uwagę podczas opracowywania materiałów dla energooszczędnych budynków i elewacji.

 

Wykorzystanie struktur laminowanych jest potężnym narzędziem do opracowywania materiałów dostosowanych do takich wyzwań środowiskowych.

 

Szkło laminowane składa się z tafli szkła, które są połączone ze sobą za pomocą materiału klejącego (laminującego). Takim materiałem spajającym może być klej (żywica klejąca) lub folia polimerowa (miedzywarstwowa – układana między warstwami/ taflami szkła).

 

Wymagania stawiane folii są wielorakie: dobra przyczepność do szkła, długa żywotność bez utraty funkcjonalności, wyjątkowa odporność na działanie czynników zewnętrznych lub wysoka przejrzystość muszą być osiągnięte w połączeniu z łatwą obróbką i uzasadnionymi kosztami. W dzisiejszych czasach wytwarzanie szkła laminowanego z wykorzystaniem folii polimerowych jest nowoczesnym procesem produkcyjnym stosowanym na całym świecie.

 


Polimerowe folie międzywarstwowe
Do produkcji szkieł laminowanych mogą być stosowane różne folie polimerowe, np. standardowa folia międzywarstwowa w przemyśle szklarskim składa się z poliwinylobutyralu (PVB). Jednak inne polimerowe folie międzywarstwowe również z powodzeniem weszły na rynek, zwłaszcza do zastosowań niszowych.

 

Folie międzywarstwowe składające się z jonomerów (np. Sentryglass) są stosowane do zastosowań związanych z bezpieczeństwem i wysokimi wymaganiami statycznymi. Natomiast folie międzywarstwowe na bazie poliolefin, silikonu lub octanu etylenu-winylu (EVA) oferują znaczne korzyści , zwłaszcza gdy mamy do czynienia z wilgotnym klimacie. Rynek zastosowań fotowoltaicznych od dawna jest zdominowany przez folie międzywarstwowe na bazie EVA.

 

 2023 01 45 2


Rys. 2. Krzywa naprężenie-odkształcenie nieusieciowanej (po lewej) i usieciowanej (po prawej) warstwy pośredniej EVA

 

W zależności od zastosowań można wybrać różne folie międzywarstwowe EVA. Do produkcji modułów fotowoltaicznych zostały opracowane folie EVA z myślą o szybkiej prędkości przetwarzania i specjalnej wydajności w procesie laminacji próżniowej.

 

W przeciwieństwie do tego, folie międzywarstwowe EVA do produkcji laminowanych szkieł ochronnych do zastosowań fasadowych lub architektonicznych we wnętrzach muszą spełniać wymagania przemysłu szklarskiego – w tym powinny mieć odpowiednie certyfikaty wymagane w branży budowlanej.

 

 2023 01 45 3

Rys. 3. Test wahadła zgodnie z normą EN 12600 dla szkła laminowanego z warstwą pośrednią EVA. Wynik dla niskiego usieciowania (po lewej) i wysokiego usieciowania (po prawej)

 


Folia laminująca EVA
W porównaniu z innymi foliami polimerowymi, folia laminująca EVA zachowuje się inaczej. Pod wpływem temperatury i czasu łańcuchy polimerowe EVA tworzą trójwymiarową strukturę siatkową/sieciową w wyniku etapu sieciowania. Ten etap tworzenia powiązań przestrzennych jest inicjowany przez nadtlenki. Nadtlenek wchodzi w skład folii międzywarstwowych EVA, takich jak evguard®, folia międzywarstwowa opracowana i produkowana przez Folienwerk Wolfen GmbH.

 

Proces sieciowania można opisać następująco – nadtlenek będzie się rozkładał, tworząc rodniki. W następnym kroku/etapie rodniki te będą aktywować wiązania węgielwodór w łańcuchach polimerowych przez oddzielenie atomów wodoru. Przez rekombinację tak aktywowanych łańcuchów polimerowych lub ich fragmentów, zostanie uzyskana trójwymiarowa sieć polimerowa. Tworzenie usieciowanej polimerowej siatki/sieci, a także właściwości otrzymanego materiału, można kontrolować poprzez zmianę składu folii EVA oraz parametrów procesu.

 

Szybkość sieciowania folii międzywarstwowej EVA podczas procesu laminacji przedstawiono na rysunku 1. W wyniku sieciowania zmianie ulega lepkość, a także moduł lepkości/lepkościowy i moduł zachowawczy stopionego polimeru. Konwersję sieciowania (przekształcenia sieciujące) w różnych temperaturach zmierzono za pomocą reometru (Malvern Kinexus Ultra). Pomiar przeprowadzono za pomocą aparatury typu płyta-płyta, w warunkach izotermicznych.

 

Zmiana modułu lepkości i modułu zachowawczego posłużyła do wyznaczenia szybkości/stopnia sieciowania. Stopień żelowania, reprezentujący ilość usieciowanych łańcuchów polimeru EVA, analizowano przez ekstrakcję w ksylenie. Przemiana sieciująca jest pokazana dla trzech różnych temperatur. Dla uzyskania bezpiecznych właściwości szkieł laminowanych wymagany jest stopień usieciowania na poziomie co najmniej 80%.

 

Jak widać (rys. 1, prawy wykres), wzrost temperatury ze 130°C do 150°C skraca czas konwersji/przemiany do osiągnięcia stopnia usieciowania co najmniej 80% – z ok. 40 min. do 5 min.

 

Etap sieciowania zmienia zachowanie folii międzywarstwowej EVA. Ma to znaczenie dla właściwości folii, a także szkła laminowanego. Wpływ sieciowania na właściwości mechaniczne folii międzywarstwowej EVA można łatwo wykazać za pomocą próby rozciągania. Na rysunku 2 przedstawiono właściwości mechaniczne nieutwardzonej (po lewej) i usieciowanej (po prawej) folii międzywarstwowej evguard® EVA.

 

Czysta nieutwardzona folia międzywarstwowa EVA charakteryzuje się naprężeniem do 12 N/mm˛ i wydłużeniem ponad 700%. W zależności od orientacji folii można zaobserwować nieco inne krzywe naprężenie- odkształcenie. Krzywe te dla nieutwardzonej folii EVA zorientowanej maszynowo (machine oriented) wykazują zwykle mniejsze wydłużenie niż krzywe zmierzone dla próbki poprzecznej (transversal specimen).

 

Takie zachowanie jest dobrze znane w przypadku folii z tworzyw termoplastycznych. W przeciwieństwie do nieutwardzonej folii EVA, wyrób powstały w wyniku sieciowania (usieciowana folia EVA) jest znacznie mocniejszy i sztywniejszy. Pokazano to na rysunku 2 (po prawej). W przypadku usieciowanej folii EVA stwierdzono wartości naprężeń przekraczające 20 N/mm2 i wartości wydłużenia wynoszące około 600 %. Nie widać teraz efektu/wpływu orientacji folii, wszystkie krzywe mają podobny przebieg.

 

Ze względu na zmianę właściwości folii EVA w wyniku sieciowania, właściwości szkieł laminowanych mogą być znacznie modyfikowane przez zastosowanie tego rodzaj przekładki między taflami szkła (warstwy pośredniej). Jako przykład wpływu szybkości/ stopnia usieciowania, na rysunku 3 przedstawiono wyniki testu uderzenia wahadłem. Test wahadła przeprowadzono zgodnie z normą EN 12600, wysokość spadku 1200 mm.

 

Badano szyby laminowane o strukturze 44.2. Warstwa pośrednia/folia EVA była usieciowana w różnym stopniu. Gdy folia EVA była usieciowana tylko w niewielkim stopniu, test wahadła zakończył się niepowodzeniem. Jako typowy wynik tego badania można zaobserwować długie pęknięcie. W porównaniu z tym szkło laminowane z warstwą folii EVA o wysokim stopniu usieciowania przeszło pozytywnie test wahadła.

 

Jak widać na rysunku 3 (po prawej), szkło nie pękło. Zdjęcia pokazane na rysunku 3 są przykładowe dla tych obserwacji.

 

 2023 01 45 4

Rys. 4. Schemat kompozytowego szkła kapilarnego Lawin

 

Zastosowanie folii międzywarstwowej EVA do kompozytowych szkieł kapilarnych
W ramach finansowanego przez UE projektu „Horyzont 2020” Lawin (large area fluidic window – „płynne” okno o dużej powierzchni) trwają prace nad ultracienkimi kompozytowymi szkłami kapilarnymi. [2]

 

Kapilary w szkle powstaną podczas obróbki szkła float – w procesie walcowania. Tafle szkła float z naniesioną fakturą/strukturą równoległych rowków zostają połączone – nakryte warstwą osłonową z cienkiego, wzmocnionego szkła, aby uzyskać kompozytową strukturę. Rezultatem jest płaski laminat o grubości analogicznej do pojedynczej tafli szkła w konwencjonalnych oknach.

 

Przez kapilary, wykonane w strukturze kompozytowego szkła kapilarnego przepływa płyn, umożliwiający absorpcję/wchłanianie lub uwalnianie ciepła. Wykorzystując mechanizm prostego wymiennika ciepła, kompozytowe tafle szkła kapilarnego mogą być stosowane w szybach zespolonych w oknach lub na dużych szklanych fasadach do absorpcji/pochłaniania ciepła, jego przechowywania/magazynowania, a następnie przekazywania. Kluczowym miejscem montażu tego produktu są okna i fasady z funkcją kontroli klimatu we wnętrzach. [3]

 

Struktura takiego kompozytowego szkła kapilarnego do stosowania jako wielkopowierzchniowe przeszklenie fluidalne/przepływowe została przedstawiona na rysunku 4.

 

W ramach projektu zbadano różne możliwości łączenia tafli szkła typu „float” z naniesioną fakturą rowków i cienkiej warstwy osłonowej ze wzmocnionego szkła.

 

Przetestowano zarówno technologie klejenia, jak i laminowania pod kątem produkcji kompozytowego szkła kapilarnego spełniającego określone potrzeby. Wygląd zewnętrzny, trwałość i właściwości termiczne w różnych warunkach klimatycznych to kluczowe wymagania stawiane temu produktowi – zostały one doprecyzowane w Tabeli 1.

 

Tab. 1. Kluczowe wymagania dotyczące laminowanych szkieł kapilarnych

2023 01 45 1t

(kliknij na tabelę aby ją powiększyć) 

 

Próbki szkła laminowanego o różnej wielkości i strukturze zostały poddane zdefiniowanemu/określonemu programowi badań, obejmującemu pomiary chemiczne, mechaniczne i optyczne. Próbki testowe były wystawione na działanie cyklicznie zmiennych warunków klimatycznych, aby zbadać długotrwałe zachowania się szyb kapilarnych – zwłaszcza w rejonie połączeń [4].

 

Badano zastosowanie klejów oraz folii międzywarstwowych jako spoiwa do wytwarzania kompozytowego szyb kapilarnych. Z wyników pierwszych testów wynika, że folia EVA jest materiałem o dobrze wyważonych/zbalansowanych właściwościach/cechach użytkowych.

 

 2023 01 45 5

Rys. 5. Widok z boku kompozytowej szyby kapilarnej

 

Folia międzywarstwowa EVA ma następujące zalety:
- Dobra przyczepność/adhezja: kompozytowe szkła kapilarne zostały laminowane za pomocą pasków przekładki EVA. Widok z boku – równoległych kapilar – pokazano na rysunku 5. Jak widać, paski folii EVA łączą szkło kapilarne i ultracienkie szkło ochronne/osłonowe tylko w strefach łączenia. Pozwala to na uzyskanie maksymalnego przekroju kapilar, który jest potrzebny do stałego przepływu cieczy/płynu.

 

- Odporność na działanie cieczy/płynu: w przypadku klejów lub termoplastycznych folii laminujących, takich jak folia PVB, kontakt cieczy z klejem może prowadzić do spowodowania kruchości folii, co negatywnie wpływa na właściwości w zakresie bezpieczeństwa. W przypadku klejów stwierdzono tworzenie się pęknięć (powstawanie spękań), co może wzmacniać efekt kruchości. W przypadku folii międzywarstwowych PVB kontakt z cieczą może powodować wymywanie środków zmiękczających (zmiękczaczy) z polimeru. W porównaniu z tym, usieciowana folia EVA pozostaje stabilna przez dłuższy czas. Jest również wolna od zmiękczaczy, wykazując znacznie lepszą odporność w kontakcie z cieczą w szkle kapilarnym.

 

- Odporność na oddziaływanie wysokiej temperatury: kompozytowe bezpieczne szkło kapilarne stosowane na elewacjach budynków będzie narażone na działanie wysokich temperatur. Ze względu na usieciowany charakter folii EVA materiał ten zachowuje wysokie właściwości użytkowe również w temperaturach powyżej 50°C.

 

- Trwałość klejenia na krawędziach: na krawędziach szkła kapilarnego materiał wiążący styka się zarówno z płynem znajdującym się wewnątrz kapilar, jak i z zewnętrznym uszczelniaczem. W tym wrażliwym miejscu wymagana jest dobra kompatybilność z różnymi materiałami. Folia międzywarstwowa na bazie EVA zastosowana w tym wyrobie zmniejsza ryzyko delaminacji (rozwarstwienia) w tym krytycznym obszarze kompozytowego szkła kapilarnego.

 

- Właściwości zapewniające bezpieczeństwo: wybrana folia międzywarstwowa EVA ma certyfikaty różnych niemieckich, europejskich i amerykańskich jednostek certyfikujących do stosowania jako laminowane szkło bezpieczne.

 


Warunki środowiskowe
Wszystkie elementy energooszczędnych budynków i fasad lub zintegrowanych z budynkiem modułów fotowoltaicznych (dla obszarów pasa słonecznego) muszą być odporne na trudne warunki klimatyczne. W porównaniu z klimatem środkowo-europejskim temperatury w sezonie letnim, różnice temperatur dzień-noc i promieniowanie słoneczne są znacznie wyższe.

 

Tylko wyselekcjonowane materiały są w stanie wytrzymać trudne warunki klimatyczne, zwłaszcza wysokie promieniowanie UV, w połączeniu z obciążeniem wiatrem i oddziaływaniem „lecącego” piasku.

 

W innym wspólnym projekcie opracowano scenariusze badań laminatów szklanych lub modułów fotowoltaicznych/ słonecznych pracujących w trudnych warunkach klimatycznych. Zostało to pokazane na Rysunku 5. Widok z boku kompozytowego szkła kapilarnego w połączeniu z aspektami geograficznymi opracowano i opisano w publikacji. [5]

 

Na podstawie międzynarodowej normy IEC 61215:2016 rozszerzono lub na nowo wygenerowano programy badań. [6] Zmiany temperatury w ciągu sezonu mogą być wykorzystane do przygotowania testów cykli termicznych, natomiast zmiany temperatur dzień-noc są potrzebne do przygotowania programów testowych szczególnie dla materiałów wrażliwych termicznie, takich jak przewody lub wkładki polimerowe. Różnice w promieniowaniu słonecznym pomiędzy różnymi strefami klimatycznymi muszą być uwzględnione w odniesieniu do wilgotności i innych efektów.

 

Aby oszacować naprężenia mechaniczne laminatów szklanych lub elewacji dla fotowoltaiki zintegrowanej z budynkiem, należy wziąć pod uwagę obciążenie wiatrem.

 

Na podstawie tych rozważań zdefiniowano trzy różne modele jako podstawę programów badawczych – klimat tropikalny (temperatura zawsze powyżej +18°C), klimat pustynny (ekstremalnie/skrajnie suche warunki) oraz klimat umiarkowany jako punkt odniesienia (klimat środkowoeuropejski).

 

W strefie klimatu umiarkowanego temperatura pory chłodnej mieści się w zakresie od -3°C do +18°C, osadzające się zabrudzenia są na poziomie wyższym niż w środowisku suchym. Dla każdej strefy modelu klimatycznego można określić/zidentyfikować typowe obszary geograficzne.

 

Różne materiały polimerowe, nadające się do wykorzystania jako przekładki (folie laminujące) do szyb laminowanych lub modułów fotowoltaicznych, są obecnie badane przy użyciu opracowanych metod badawczych. Pierwsze wyniki wskazują, że specjalne materiały poliolefinowe charakteryzują się bardzo dobrymi właściwościami starzeniowymi. [7]

 

Jednakże folie międzywarstwowe na bazie EVA wykazują również trwałe działanie w warunkach testowych. Warstwy pośrednie/przekładki z EVA są również korzystne, jeśli uwzględniamy wpływ wiatru. Dzięki usieciowanej siatce polimerowej folie EVA wytrzymują obciążenia wiatrem, zwłaszcza w wysokich temperaturach, lepiej niż większość materiałów termoplastycznych.

 

Właściwości użytkowe zależą w dużym stopniu od składu folii międzywarstwowej EVA. Przy wyborze EVA należy zwrócić uwagę na zawartość octanu winylu oraz wskaźnik szybkości płynięcia. [8] Czynniki te wpływają na zachowanie/topnienie się folii podczas wytłaczania i laminowania, a także na właściwości optyczne gotowego szkła laminowanego lub modułu fotowoltaicznego.

 

Wybór optymalnej formuły dodatków jest drugim ważnym kluczem do udanego wyboru odpowiedniej folii laminującej (międzywarstwowej). Niektóre podstawowe zasady są dobrze znane, ale koncentrują się głównie na zastosowaniach solarnych. [9-11] Dla zastosowania w budynkach energooszczędnych konieczne są dalsze prace rozwojowe. Na tym koncentrują się aktualne prace firmy Folienwerk Wolfen GmbH i jej partnerów badawczych.

 


Wnioski
Współczesna architektura wymaga nowych koncepcji budynków energooszczędnych. Dzięki dużym powierzchniom, elewacje, dachy i okna dają możliwość wytwarzania i magazynowania ciepła lub energii. Aby wprowadzić takie funkcjonalności, można zastosować konstrukcje/struktury laminowane. Laminaty szklane są korzystne zarówno pod względem estetycznym, jak i funkcjonalnym.

 

Jako przykład zastosowania na elewacjach i w oknach omówiono wyniki projektu badawczego dotyczącego opracowania kompozytowych szkieł kapilarnych. Kluczowe cele dla takiego laminowanego szkła kapilarnego obejmują wygląd wizualny, odporność chemiczną, a także wytrzymałość mechaniczną i wymagania dotyczące bezpieczeństwa.

 

Aby spełnić te potrzeby, do szkła laminowanego wymagane jest zastosowanie kleju (folii laminującej) o zrównoważonych właściwościach. Zbadano różne folie o różnych parametrach adhezji/przyczepności. Na podstawie wyników badań można stwierdzić, że folia międzywarstwowa evguard® EVA spełnia oczekiwane wymagania.

 

Potencjalne możliwości budowania efektywnych energooszczędnych budynków znajdują się wzdłuż pasa słonecznego naszej planety. Jednak pozyskiwanie energii słonecznej na tych obszarach łączy się z trudnymi warunkami środowiskowymi.

 

Temperatury w sezonie letnim, różnice w temperaturze dzień-noc, obciążenie wiatrem i piaskiem oraz promieniowanie UV są znacznie wyższe, co wymaga zastosowania materiałów, które mogą sprostać wyzwaniom warunków klimatycznych.

 

Opracowanie i rozwój materiałów dla takich regionów wymaga ambitnych metod badawczych. Przedstawiono niektóre wstępne wyniki takich działań badawczych dla szkieł laminowanych do zastosowań architektonicznych i fotowoltaicznych. 

 


Podziękowania
Autorzy uprzejmie dziękują Komisji Europejskiej za wsparcie finansowe w ramach programu ramowego Horizon-2020 (Umowa o przyznanie grantu GA 637108). Dziękujemy również za wsparcie finansowe rządu federalnego Saksonii-Anhalt (projekt nr 1604/00008). Wielkie podziękowania dla wszystkich członków projektów za owocną dyskusję i współpracę.

 

Artykuł został oparty na wykładzie zaprezentowanym na Konferencji GLASS PERFORMANCE DAYS 2019, która odbyła się w dniach 26-28 czerwca 2019 r. w Tampere w Finlandii

 

Steffen Bornemann, Kristin Riedel, Jasmin Weiss


Bibliografia
[1] Nat. Geographic magazine, German Ed., Nov. 2015, p. 100
[2] www.lawin.uni-jena.de
[3] B.P.V. Heiz, Z. Pan, G. Lautenschläger, C. Sirtl, M. Kraus, L. Wondraczek, Adv. Sci. 2017, 4, 1600362
[4] C. Sirtl, M. Kraus, C. Hadlich, A. Osburg, L. Wondraczek, in: B. Weller, S. Tasche (Eds.): Glasbau 2017, Ernst & Son, 2017, p. 305
[5] E. Heyer, Witterung und Klima – Eine allgemeine Klimatologie, B.G. Teubner Verlagsgesellschaft, 1988, p. 169 ff.
[6] S. Dietrich, M. Pander, M. Sander, S.H. Schulze, M. Ebert, in: N.G. Dhere, Bellingham, WA: SPIE, 2010 (Proceedings of SPIE 7773) Paper 77730F
[7] S.H. Schulze, M. Wendt, C. Ehrich, S. Henning, R. Meitzner, Proc. EU PVSEC 2014, p. 3138-3141
[8] D.C. Anderson, „EVA overview: Global demand, regional market capacities and trends”, 2nd Symposium Polymer Apps in Photovoltaic, Leipzig, 12. /13.03.2012
[9] F.J. Pern, Angew. Makromol. Chemie, 252 (1997), 195
[10] S.M. Tamboli, S.T. Mhaske, D.D. Kale, Indian Journal of Chemical Technology 11 (2004) S. 853
[11] S.H. Schulze, A. Apel, R. Meitzner, M. Schak, C. Ehrich, J. Schneider, Proc. EU PVSEC, 2013, p. 503-507

2023 01 26 18

  

 

Czytaj także --

 

 

01 chik
          sec 

Czytaj także